ANDRZEJKI_2025

W naszej szkole, w tym dniu pachniały jesienią i świeżo upieczonymi ciasteczkami. To Andrzejki! To właśnie wtedy świat magii, wróżb i przyszłości zaglądał przez okna sal lekcyjnych, mrugał do dzieci i zapraszał do wspólnej zabawy.

Tego roku było jednak nieco ciszej niż zwykle, bo starsze klasy wyjechały na wycieczkę do Wrocławia. Jednak klasy 4a, 4b, 6a oraz 7d postanowiły, że magia nie może zniknąć ze szkoły. Dlatego uczniowie ruszyli do pracy i rozstawili na korytarzu ławki na parterze i piętrze, tworząc prawdziwe andrzejkowe miasteczko wróżb.

Przy pierwszym stoliku można było znaleźć wróżby z kart. Wystarczyło wylosować jedną kartę, a już uczeń dowiadywał się, że zostanie weterynarzem, piekarzem albo kapitanem statku kosmicznego. Nieco dalej rozbrzmiewały szepty i tajemnicze chichoty — tam czekały przepowiednie wróżek, które wpatrywały się w pluskającą wodę w misie, bo tam znajdowały się piłeczki z numerkami, które wyławiało się specjalną chochlą. Każdy numer oznaczał inny los — od imienia przyszłego męża lub żony, przez liczbę dzieci, aż po przyszłe zawody oraz zdradzały dzieciom ich przyszłe talenty, podróże, marzenia i sekrety. A w kolejnym można było poznać wróżby o sławie i profesjach, które pobudzały wyobraźnię uczniów i nauczycieli — niektórzy mieli zostać piosenkarzami, inni sportowcami, naukowcami, a jeszcze inni sławnymi podróżnikami.
Nie zabrakło również czegoś wyjątkowego: ciasteczek z wróżbą. Pachniały wanilią, chrupały przy każdym kęsie, a ukryte w środku karteczki szeptały do każdego swoje małe, sekretne proroctwa. Jednym ciasteczko przepowiadało odwagę, innym szczęście, a jeszcze innym — że wkrótce spełni się ich wielkie marzenie.

W całej szkole panowała atmosfera radosnej magii. Dzieci biegały z miejsca na miejsce, nauczyciele śmiali się, a korytarze mieniły się tajemniczo jak w zaczarowanym zamku. Wśród uczestników zabawy był także Pan Tadeusz, szkolny informatyk. Wszyscy go znają — zawsze uśmiechnięty, pomocny i nawet bez okularów potrafi wypatrzyć każdy błąd w komputerze szybciej niż sokół swoją zdobycz. Pan Tadeusz podszedł do misy z piłeczkami i wyłowił jedną. Wróżka spojrzała na karteczkę, a jej oczy rozjaśniły się jak gwiazdy — Pan Tadeusz dostanie podwyżkę w pracy! — oznajmiła uroczyście. Dzieci klasnęły w dłonie, a Pan Tadeusz zaśmiał się pogodnie. I wtedy wszystkim przez myśl przeszło jedno pytanie: Co na tę wróżbę powie pani Dyrektor, kiedy przeczyta tę recenzję? Czy magiczne słowa ziszczą się naprawdę? Czy ciasteczka, karty i piłeczki miały moc większą, niż ktokolwiek przypuszczał?

I tak zakończyły się szkolne Andrzejki — pełne śmiechu, magii i niezwykłych przepowiedni. Dzieci wróciły do domów z kieszeniami pełnymi wróżb, nauczyciele z uśmiechami, a Pan Tadeusz z nadzieją, że jego los zapisany w piłeczce może naprawdę się spełni. A czy andrzejkowe przepowiednie okażą się prawdziwe? Tego dowie się każdy… w swoim własnym czasie.

Jak u Boska

Kochani Uczniowie!

Wiem, że zawsze można na Was liczyć. Tym razem jednak przesadziliście w kreatywności. Żeby zaprosić wróżkę z chochlą? Rozumiem i akceptuję lanie wosku czy wróżenie z fusów, a nie jakieś piłki w misie, czy misie w piłkach. Taka wróżba to problem, zwłaszcza że niespełniona może mieć poważne konsekwencje – ktoś może zostać starą panną, być biednym, albo być przybitym.

Na szczęście Pan Tadeusz należy do tych, którym życzenia się spełniają, więc i w tym przypadku tak się stanie.

Otóż, Pan Tadeusz dostanie podwyżkę … standardów pracy. Zmodernizujemy całą sieć WiFi w szkole, żeby nie zawiesił się mu żaden komputer. Wasza beztroska będzie kosztować niemało, ale dla was warto się starać.

Na przyszłość jednak z większą uwagą dobierajcie wróżbitki i wróżbitów, bo wiadomo, że apetyt rośnie w miarę jedzenia i może się tak zdarzyć, że wróżba pozostanie tyko okazją do śmiechu.

Serdecznie pozdrawiam

Maria Subik